داند ، و در انجاح حوايج و مقاصد ايشان اهمال ننمايد ، و عرايض و مطالب ايشان را به زودى مقرون به جواب دارد . و اگر ايشان را احتياج به مددى از لشكر و سلاح و آلات حروب و آزوقه و غير ذلك شود ، درين باب تأخير و تغافل ننمايد ؛ و هر نيكو خدمتى كه از ايشان به ظهور رسد ، در اكرام و انعام دقيقه‌اى نامرعى نگذارد ؛ و اگر از ايشان تقصيرى شود ، بر وجهى مرضى موافق تدبير و حكمت تدارك نمايد . و واجب است كه طريقهء مدارا نسبت به ايشان مرعى دارد ، و كار بر ايشان تنگ نسازد ، و ايشان را به فرار و ميل كردن به جانب خصمان و دشمنان ملجأ نسازد ، و راههاى اعذار را بر ايشان بالكلّيه مسدود ندارد . و اگر از يكى از ايشان بوى نفاقى به مشام رسد آن را مصرّح نسازد و تا تواند با انواع اكرام و احسان آن را از حدّ نفاق درگذراند ، و دوست و مخلص گرداند و دست از رفق و مدارا برندارد . و اگر مصلحت ملكى تقاضاى تبديل يكى از ايشان نمايد ، در آن باب طريقهء رفق و لطف [ و ] « 1 » تدبير مسلوك دارد . و بايد كه آثار عنايات پادشاهى از ارسال خلع فاخره و ارقام مشتمله بر ملاطفات نسبت به امراى بلاد مستمرّ بوده باشد ، و پادشاه ايشان را به اكرام و انعام خود اميدوار مىداشته باشد .

--> ( 1 ) . از مر اضافه شد .